Thaipanda

รายงานพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 54 วัน (20 ก.ค. 52)

2009-07-31T23:09:00.001-07:00

ขณะที่นอนหลับในช่วงกลางดึก ลูกหมีนอนดิ้นห่างไปจากตัวหลินฮุ่ย หลินฮุ่ยใช้มือดันลูกเข้าหาตัวเอง ขยับท่อนแขนบังลูกเอาไว้ แล้วหลับไปพร้อมกัน เมื่อหลินฮุ่ยลุกไปขับถ่าย ลูกหมีนอนลำพังสักพักจึงตื่น สังเกตได้ชัดว่าลูกหมีลืมตา เชิดใบหน้าขึ้นสูงส่ายหน้ามองไปมา ถีบตัวเองคลานไปตามพื้น ลูกหมีใช้จมูกดมบริเวณพื้นที่ตัวเองนอนและหาว หลินฮุ่ยกลับมานั่ง ดมลูก เลียบริเวณใบหน้า ใบหู ลำตัวของลูกหมีที่นอนอยู่บนพื้นคอก ลูกหมีเห็นแม่อยู่ใกล้ๆจึงพยายามคลานเข้าหาแม่ หลินฮุ่ยเลียลูกสักพักจึงคาบลูกขึ้นมาอุ้ม เลียทวารหนักให้แก่ลูกหมีเมื่อเสร็จแล้วหลินฮุ่ยจึงให้ลูกกินนม ลูกหมีส่งเสียงครางเล็กๆขณะกินนมแม่

สำหรับหลินฮุ่ยสามารถกินไผ่ตงได้ทั้งส่วนของลำต้นและส่วนของใบ กินอาหารเสริม ผลไม้ และขับถ่ายเป็นไปอย่างปกติ

ขอขอบคุณ

สวนสัตว์เชียงใหม่ องค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

รายงานการพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 52 วัน (18 ก.ค 52)

2009-07-31T23:06:00.000-07:00

หลินฮุ่ยตื่นนอนในช่วงกลางคืนลูก หมีนอนหงายท้องอยู่บนพื้นคอก หลินฮุ่ยเลียทำความสะอาดบริเวณหน้าท้อง ซอกแขน ของลูกหมี จากนั้นใช้จมูกดันให้ลูกหมีนอนตะแคงข้างและเลียทำความสะอาดบริเวณข้างลำตัว ลูกหมีร้องครางเบาๆ หลินฮุ่ยจึงคาบลูกขึ้นมากอดและให้นม ช่วงกลางคืนและตอนเช้าสังเกตเห็นลูกหมีดูดนมได้อย่างชัดเจน

ประมาณ 10.00 น. พี่เลี้ยงพยายามที่จะแยกลูกหมีออกมาเพื่อตรวจสุขภาพแต่หลินฮุ่ยเพิ่งตื่นนอน จึงยังไม่สามารถแยกลูกได้ในทันที เนื่องจากหากตื่นนอนแล้วหลินฮุ่ยมักจะทำความสะอาดให้แก่ลูกโดยการเลียทั่ว ตัวให้สะอาด และลูกหมีก็ดิ้นกินนม ฝ่ายพี่เลี้ยงจึงต้องปล่อยให้หลินฮุ่ยทำกิจกรรมให้เสร็จสิ้นก่อน

เวลาประมาณ 11.00 น. เมื่อหลินฮุ่ยทำความสะอาดลูกหมีและป้อนนมให้ลูกเสร็จ พี่เลี้ยงจึงเรียกให้หลินฮุ่ยมากินอาหาร ช่วงเวลานั้นจึงสามารถแยกลูกหมีได้ วันนี้ลูกหมีมีน้ำหนัก 2900 กรัม เพิ่มขึ้นจากวันที่ 15 กรกฎาคม 2552 225 กรัม ส่วนขนาดลำตัวยาว 44 เซนติเมตร ความลึกของซอกหูลึกมากขึ้น ดวงตาใสขึ้นมาเล็กน้อยแต่ยังมีความขุ่นอยู่มาก เจ้าหน้าที่จีนแนะนำให้ใช้มือลูบไล้ไปตามลำตัวของลูกหมี เนื่องจากลูกหมีมีขนฟูเต็มที่แล้ว ทำให้ไม่สามารถมองเห็นผิวหนังหรือบาดแผลที่เกิดขึ้นบนร่างกายของลูกหมี หากร่างกายของลูกหมีมีบาดแผลเมื่อมือสัมผัสโดนลูกหมีจะร้องเพราะเจ็บ หากลูกหมีไม่ร้องแสดงว่าร่างกายไม่ได้รับการบาดเจ็บใดๆ

จากการตรวจลูกหมีวันนี้ลูกหมีมี สุขภาพร่างกายแข็งแรงดี และมีท่าทีง่วงนอนเพราะเพิ่งจะกินนมจากแม่หลินฮุ่ยมานั่นเอง

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 51 วัน (17 ก.ค. 52)

2009-07-31T23:03:00.000-07:00

บริเวณคอกกักของหลินฮุ่ยแบ่ง เป็น 3 ส่วน ส่วนแรกที่เป็นคอกนอนของหลินฮุ่ยมีขนาดใหญ่ที่สุด ส่วนที่สองคือส่วนที่หลินฮุ่ยใช้คลอดลูกและเลี้ยงลูกซึ่งมีขนาดห้องเล็กกว่า ส่วนแรก ส่วนที่สามเป็นส่วนที่หลินฮุ่ยรอปล่อยลงส่วนจัดแสดงกลางแจ้งและเป็นบริเวณ ที่หลินอุ่ยใช้ในการขับถ่ายมากที่สุดซึ่งเป็นส่วนที่มีขนาดเล็กสุดในคอกกัก ในช่วงกลางคืนพี่เลี้ยงให้ไผ่แก่หลินฮุ่ยในส่วนแรกที่เป็นคอกนอน หลินฮุ่ยจะนั่งเลี้ยงลูกอยู่ในพื้นที่ส่วนที่สองคือพื้นที่คลอด หลินฮุ่ยหันมองดูไผ่และหันกลับมามองดูลูกหมีจากนั้นหลินฮุ่ยใช้มือประคอง พร้อมกับใช้ปากคาบลูกมายังบริเวณคอกนอนและวางลูกไว้ในมุมห้องที่ห่างจากพี่ เลี้ยงกว่าเดิม จากการสังเกตพฤติกรรม หลินฮุ่ยมีการเรียนรู้ในการเลี้ยงลูก เนื่องเพราะลูกหมีมีขนาดใหญ่ขึ้นและเริ่มคลานได้บ้าง เป็นพฤติกรรมที่แสดงให้ทราบถึงความห่วงใยในความปลอดภัยของแม่หมีที่มีต่อลูก หมี ถึงแม้ลูกหมีจะมีขนาดใหญ่แต่หลินฮุ่ยก็ยังต้องดูแลไม่ให้ลูกหมีห่างไกลสายตา ของตน

เมื่อทั้งสองตัวย้ายมานอนส่วนคอกนอน หลินฮุ่ยนอนบังลูกไว้จากสายตาพี่เลี้ยงแต่เมื่อผ่านไปสักระยะหลินฮุ่ยรู้สึก ปลอดภัยและสามารถมองเห็นลูกได้อย่างถนัด หลินฮุ่ยจึงกินไผ่ตามปกติ เมื่อกินเสร็จหลินฮุ่ยกลับไปนอนใกล้ๆกับลูก ในช่วงเช้าประมาณ 8 นาฬิกา หลินฮุ่ยเลียทวารหนัก ลำตัว ใบหน้าให้แก่ลูกหมี เมื่อเลียลูกหมีเสร็จจึงให้ลูกหมีกินนม พี่เลี้ยงสามารถสังเกตเห็นลูกหมีกินนมได้อย่างชัดเจน

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 51 วัน (16 ก.ค. 52)

2009-07-31T23:01:00.000-07:00

ในช่วงกลางคืนหลินฮุ่ยและลูกหมีแยก กันนอนโดยหันหลังชนกัน หลินฮุ่ยตื่นเหยียดตัวเพื่อคลายความเมื่อยล้าของร่างกาย ส่วนเจ้าลูกหมีที่นอนอยู่ด้านข้างก็พยายามเหยียดร่างกายและหาว แล้วหลับต่อ หลินฮุ่ยลุกไปกินไผ่ กินเสร็จจึงกลับมานอนใกล้ๆลูก หลินฮุ่ยนอนแยกกับลูกหมีทั้งคืน ทำให้ทราบถึงการเจริญเติบโตทางด้านร่างกายของลูกหมีอย่างชัดเจน ซึ่งต่างจากช่วงแรกเกิดที่หลินฮุ่ยต้องกอดลูกหมีอยู่ตลอดเวลาเพราะลูกหมีมี ขนปกคลุมร่างกายเพียงน้อยนิด แต่ปัจจุบันลูกหมีมีขนปกคลุมยาวและหนาจึงสามารถนอนลำพังได้ยาวนานมากขึ้น เป็นผลดีต่อหลินฮุ่ยที่ได้พักผ่อนอย่างต่อเนื่องไม่หลับๆตื่นๆและมีเวลาได้ กินไผ่มากขึ้นอีกด้วย

ช่วงเช้าเมื่อลูกหมีตื่นนอนพยายามคลานและส่งเสียงครางเป็นระยะๆหลินฮุ่ยลุกคาบลูกนั่งให้นมและเลียตัวลูกหมีอย่างเช่นทุกวัน

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 34 วัน (30 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:58:00.000-07:00

ในช่วงสองวันที่ผ่านมาหลิน ฮุ่ยกินไผ่ได้ดีขึ้นมาก ชอบกินใบไผ่ตง สามารถนั่งกินในบริเวณแยกส่วนกับลูกหมีเป็นเวลาเกือบ 1 ชั่วโมง พี่เลี้ยงสามารถให้กินแบบกิ่งขนาดยาวได้ ไม่ต้องตัดหรือเด็ดให้อย่างที่เคยทำมาในช่วงก่อนหน้า เนื่องจากหลินฮุ่ยเดินมานั่งกินไผ่แยกจากลูก กิ่งไผ่จะไม่สามารถโดนลูกได้ พี่เลี้ยงสามารถเรียกให้หลินฮุ่ยวางลูก และเดินมากินอาหารในช่วงเวลาที่กำหนด หลินฮุ่ยวางลูกไว้ได้นานขึ้นเข้าใกล้ 1 ชั่วโมง

สำหรับการตรวจสุขภาพลูกแพนด้า น้ำหนักปัจจุบัน 1700 กรัม ความยาวลำตัว 35 เซนติเมตร เพิ่มขึ้นจากการชั่งในวันที่ 27 มิถุนายน 2552 จำนวน 200 กรัม ความยาวเพิ่มขึ้น 2 เซนติเมตร พัฒนาการเพิ่มเติมวันนี้เจ้าหน้าที่ตรวจพบการตอบสนองของการกระพริบตาเมื่อ ถูกสัมผัส เล็บยาว ดำเนื่องจากลูกสามารถใช้ขาหลังเกาตามลำตัวได้ ลูกหมีสามารถคลานได้ในตู้อบ แข็งแรง สมบูรณ์ มีแรงดิ้นสู้กับมือของเจ้าหน้าที่มากขึ้น

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 32 วัน (28 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:56:00.001-07:00

ภายหลังจากแยกลูกเพื่อตรวจสุขภาพใน วันที่ 27 ที่ผ่านมา เมื่อนำลูกส่งคืนหลินฮุ่ยอุ้มลูกกินนมค่อนข้างแน่น ลูกแพนด้าได้ดูดนมเฉพาะเต้านมด้านบน และพยายามคลานไปหาหัวนมที่เต้านมด้านล่าง แต่ไม่สามารถคลานไปได้ จึงเริ่มร้องงอแงในลำคอ ผู้เชี่ยวชาญได้แนะนำให้พี่เลี้ยงป้อนแอบเปิ้ลหรือแครอทให้กับหลินฮุ่ยเพื่อ ให้หลินฮุ่ยคลายมือออกภายหลังจากคืนลูกให้ เพื่อเปิดทางให้ลูกสามารถคลานไปดูดนมที่เต้าด้านล่างได้สะดวกขึ้น การที่ลูกดูดนมได้เฉพาะสองเต้าด้านบนจะไม่เพียงพอ เนื่องจากลูกแพนด้าโตมากขึ้นจะมีความต้องการดูดนมมากขึ้น และใช้เวลาดูดแต่ละเต้าไม่นาน น้ำนมที่คั่งอยู่จะหมด ซึ่งจะต้องใช้เวลาผลิตใหม่ ดังนั้น หากลูกแพนด้าได้ดูดนมเต้าล่างด้วยจะช่วยให้ลูกแพนด้าร้องงอแงลดลง

ในช่วงหัวค่ำ หลินฮุ่ยกินไผ่ตงได้ดี ขณะนี้ชอบกินใบไผ่มาก ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีเนื่องจากใบไผ่เป็นแหล่งของโปรตีน จะช่วยเพิ่มพลังงานสำหรับการเลี้ยงลูกของหลินฮุ่ยได้ดี ในช่วงกลางดึกจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในการนอนหลับ สลับกับการอุ้มลูกกินนม ลูกน้อยในขณะนอนบนพื้นจะพบพฤติกรรมการยืดตัว และยกหัวคล้ายจะเริ่มคลาน ซึ่งจะต้องคอยสังเกตพฤติกรรมต่อไป

ทีมงานมีกำหนดการแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพอีกครั้ง ในวันที่ 30 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 28 วัน (25 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:53:00.000-07:00

ในช่วงบ่ายของเมื่อวาน ทีมงานสามารถแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพและซักซ้อมกระบวนการในการแยกลูกหมี น้ำหนักของลูกหมีชั่งเวลา 14.30 น.วันที่ 23 มิถุนายน 2552 1,280 กรัม เพิ่มจากช่วงเช้าจำนวน 10 กรัม ขนาดลำตัวคงที่ สามารถแยกลูกหมีได้เป็นระยะเวลา 30 นาที แม่หลินฮุ่ยเริ่มเดินกระวนกระวายไม่กินอาหารทีมงานจึงนำลูกกลับไปคืน ตลอดช่วงเย็นและกลางคืน พี่เลี้ยงหมีแพนด้าได้ดำเนินการฝึกให้หลินฮุ่ยมานั่งกินอาหารในคอกนอนเดิม ซึ่งสามารถแยกส่วนจากบริเวณให้นมลูกได้ เพื่อการปรับเปลี่ยนวิธีการแยกลูกออกจากแม่ ซึ่งหลินฮุ่ยเรียนรู้ได้รวดเร็ว และให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

ในช่วงเช้าของวันนี้ เวลาประมาณ 9.30 น. ทีมพี่เลี้ยงทดลองเรียกให้หลินฮุ่ยเดินมากินอาหารในห้องนอนใหญ่ โดยให้วางลูกทิ้งไว้ หลินฮุ่ยเดินมากินอาหาร และขับถ่าย พี่เลี้ยงจึงสามารถปิดประตูแยกส่วนระหว่างแม่และลูกได้ และเข้าไปอุ้มลูกออกมาโดยตรง ไม่ต้องผ่านกรง ลูกหมีนอนหลับสนิท หลินฮุ่ยมีอาการเป็นห่วงลูกบ้างในระหว่างการกินอาหาร มักจะหันมองหาลูก พี่เลี้ยงจึงนำตุ๊กตาหมีแพนด้าเข้าไปวางในตำแหน่งของลูก โดยทิ้งระยะห่างไม่ให้หลินฮุ่ยได้กลิ่นของตุ๊กตา หลินฮุ่ยคลายกังวลและกินอาหารได้ดีขึ้น เมื่อขับถ่ายและกินอาหารเพียงพอแล้ว หลินฮุ่ยเริ่มแสดงพฤติกรรมต้องการกลับไปในส่วนคอกเลี้ยงลูกอีกครั้งทีมงาน จึงคืนลูกให้กับหลินฮุ่ย ใช้เวลาในการแยกลูก 25 นาที

น้ำหนักลูกแพนด้าปัจจุบัน 1,310 กรัม เพิ่มจากการชั่งในช่วงบ่ายของวันที่ 23 มิถุนายน 2552 จำนวน 30 กรัม ขนาดลำตัว 30 เซนติเมตร สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง สามารถปรับอุณหภูมิในตู้อบให้ลดลงเหลือเพียง 33 องศาเซลเซียส ลูกหมีนอนได้ โดยไม่ร้องงอแง

พี่เลี้ยงจะดำเนินการแยกลูกหมีอีกครั้งในช่วงบ่ายวันนี้ เวลาประมาณ 14.30 น.

ขอขอบคุณ

ายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 27 วัน (23 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:49:00.001-07:00

ทีมงานพร้อมดำเนินการแยก ลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพในช่วงเวลา 9.00 น. โดยปรับเปลี่ยนวิธีการให้เฉพาะพี่เลี้ยงที่คอยให้อาหารเท่านั้นที่อยู่ใน ห้องคอกกัก และทำหน้าที่แยกลูกด้วย ทีมสัตวแพทย์ และผู้เชี่ยวชาญจะรออยู่เฉพาะบริเวณด้านนอก เพื่อไม่ให้หลินฮุ่ยเกิดความระแวง ทีมพี่เลี้ยงสามารถแยกลูกหมีได้อย่างรวดเร็ว หลินฮุ่ยแสดงพฤติกรรมเดินหาเล็กน้อย จากนั้นเดินไปถ่ายอุจจาระ กินแครอท และแอบเปิ้ล ไม่กินไผ่ ทีมงานใช้เวลาทั้งหมดในการแยกลูกหมีจำนวน 20 นาที

ปัจจุบันลูกหมีหนัก 1,270 กรัม ลำตัวยาว 30 เซนติเมตร น้ำหนักเพิ่มขึ้นจากวันที่ 21 มิถุนายน 2552 จำนวน 125 กรัม สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ได้ดูดนมเต็มที่สังเกตจากคราบน้ำนมในปาก และในขณะอยู่ในตู้อบนอนนิ่งสนิท ไม่แสดงอาการหาหัวนม ตรวจร่างกายพบการเจริญของหัวนมทั้งสี่เต้าได้อย่างชัดเจน ขนสีดำขึ้นเต็มพื้นที่ ยังคงมีขนสีขาวหยาบที่เป็นขนแรกคลอดหลงเหลืออยู่ ซึ่งขนดังกล่างจะค่อยๆหลุดไป และสีดำจะชัดเจนมากขึ้น

ทีมงานจะดำเนินการแยกลูกหมีอีกครั้งในช่วงบ่ายของวัน ในช่วงเวลาประมาณ 15.00 น.

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 26 วัน (22 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:47:00.001-07:00

ภายหลังจากแยกลูกตาม กำหนดการเมื่อวานที่ผ่านมา หลินฮุ่ยเข้ามานั่งใกล้กับพี่เลี้ยงในช่วงหัวค่ำ กินอาหาร ให้นมลูกตามปกติ พี่เลี้ยงสามารถจับสัมผัสตัวลูกน้อยได้ ในช่วงเช้าหลินฮุ่ยนั่งกินอาหารและน้ำในตำแหน่งชิดกรง อุ้มลูกด้านที่ติดกับพี่เลี้ยงโดยไม่แสดงอาการระแวง แตกต่างจากเมื่อวานที่ผ่านมา คล้ายกับหลินฮุ่ยเรียนรู้ถึงกำหนดการ กิจกรรมในแต่ละวันของการทำงานของพี่เลี้ยงเป็นอย่างดี และกลับมามีพฤติกรรมการกินอยู่ ปกติดังเช่นวันที่ไม่มีกำหนดการแยกลูก ทางทีมงานจึงปรึกษาหารือเพื่อวิเคราะห์ถึงสาเหตุต่างๆ ซึ่งพบว่าอาจเกิดเนื่อง หลินฮุ่ยมีความฉลาดสามารถจดจำวัน เวลา ที่ทีมงานจะทำการแยกลูกหมีได้ หรือหลินฮุ่ยอาจจดจำจากเจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่แยกลูกหมีเป็นประจำได้ ดังนั้น การแก้ไขของทีมงาน จึงจะปรับเปลี่ยนวิธีการในขั้นตอนการแยก โดยการที่เจ้าหน้าที่จะทำงานตามปกติ ให้พี่เลี้ยงที่ทำหน้าที่ป้อนอาหารอยู่แล้วดำเนินการหาจังหวะในการแยกลูก และปรับเปลี่ยนวันให้เร็วขึ้น หรือช้าลง โดยไม่ระบุช่วงเวลา และจำนวนครั้ง ซึ่งอาจทำให้หลินฮุ่ยไม่สามารถจดจำได้ว่าในช่วงไหนที่จะมีกิจกรรมแยกลูก

ดังนั้น กำหนดการแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพชั่งน้ำหนักครั้งต่อไป จะดำเนินการในวันอังคารที่ 23 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 25 วัน ( 21มิ.ย.52)

2009-07-31T22:45:00.001-07:00

พี่เลี้ยงสามารถแยกลูกหลินฮุ่ยได้ใน ช่วงเวลาประมาณ 14.30 น.ในขณะที่แม่หลินฮุ่ยวางลูกไว้ใกล้ๆ เพื่อเดินไปขับถ่าย หลินฮุ่ยไม่แสดงอาการเครียดหรือตกใจแต่อย่างใด ภายหลังปัสสาวะเสร็จได้เดินวน เกาลำตัว เลียอวัยวะเพศ บิดขี้เกียจ หลินฮุ่ยใช้เวลาพักผ่อนส่วนตัวนานประมาณ 45 นาที จึงเริ่มเดินวนหาลูก โดยไม่ได้แสดงอาการเครียดรุนแรงแต่อย่างใด ทีมงานแยกลูกหมีแพนด้าไว้จำนวน 60 นาทีเต็ม

สำหรับลูกแพนด้าขณะพี่เลี้ยงนำออกจากกรง ใส่กล่อง ยังคงนอนหลับสนิท น้ำหนักปัจจุบัน 1,145 กรัม ลำตัวยาว 30 เซนติเมตร น้ำหนักตัว และความยาวลำตัวเพิ่มจากวันที่ 18 มิถุนายน 2552 จำนวน 190 กรัม และ 1 เซนติเมตร ตามลำดับ ท้องป่อง แสดงถึงการได้กินนมอย่างเต็มที่ สีดำที่จุดต่างๆ เข้มชัดขึ้น มีขอบรอบดวงตาเห็นได้ชัดเจน ภายหลังจากแยกจากแม่จำนวน 50 นาที ลูกแพนด้าเริ่มมีอาการหาวบ่อยครั้ง ดม และคลานคล้ายการหาหัวนม ทีมงานดูแลจึงนำลูกหมีคืนให้กับแม่หลินฮุ่ยเมื่อครบเวลา 60 นาที

ทีมงานจะติดตามการเจริญเติบโตของลูกหมีแพนด้าอีกครั้งในวันพุธที่ 24 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 24 วัน (20 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:42:00.001-07:00

แม่หลินฮุ่ยให้นมลูกบ่อยครั้งใน ช่วงกลางคืนพี่เลี้ยงสามารถสังเกตเห็นการดูดนมของลูกได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น เนื่องจากลูกมีขนาดใหญ่ และดูดนมเสียงดัง จึงสามารถบันทึกความถี่ในการดูดนมของลูกแพนด้าได้ ในช่วงกลางดึกหลินฮุ่ยกินไผ่ตงได้ดี สามารถกินเองในลักษณะเป็นกิ่งได้ พี่เลี้ยงไม่ต้องเด็ดให้เหมือนวันที่ผ่านมา ซึ่งเป็นการตอบสนองที่ดี

ขอขอบคุณ

สวนสัตว์เชียงใหม่ องค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ลูกหมีแพนด้า อายุ 23 วัน (19 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:38:00.001-07:00

ภายหลังจากแยกลูกหมี แพนด้าเพื่อติดตามสุขภาพในวันที่ 18 มิถุนายน 2552 ที่ผ่านมา แม่หลินฮุ่ยเริ่มมีพฤติกรรมระแวดระวังมากขึ้น มักอุ้มลูกไปนั่งไกลเกินที่พี่เลี้ยงจะเอื้อมถึง ตั้งแต่ช่วงเช้าไปจนถึงช่วงบ่าย และเริ่มปรับตัวได้ในช่วงเย็น โดยกลับมานั่งชิดกรงรับการป้อนอาหารและน้ำจากพี่เลี้ยง ในช่วงกลางคืนจนถึงเช้า แม่หลินฮุ่ยเริ่มคลายความกังวล และมีพฤติกรรมปกติ สามารถนอนหงายให้นมลูกใกล้กับบริเวณที่พี่เลี้ยงนั่งสังเกตการณ์อยู่ได้ พี่เลี้ยงเห็นการดูดนมของลูกได้ชัดเจน ลูกแพนด้าเริ่มใช้ขาได้ดี สามารถใช้ขาหน้านวดบริเวณเต้านมในขณะดูดนมเพื่อกระตุ้นให้มีน้ำนมหลั่งได้ มากขึ้น เป็นพฤติกรรมของลูกสัตว์ตามธรรมชาติ

ลูกแพนด้ามีการ เจริญเติบโตขึ้นเป็นลำดับ การร้องเสียงดัง งอแง ลดน้อยลงมาก สามารถใช้ขาหน้ายกหัว และลำตัวส่วนบนได้ดี แต่ยังคงไม่สามารถคลานได้ ทีมงานคาดว่าลูกแพนด้าจะเริ่มคลานได้ที่อายุเข้าใกล้ 2 เดือน ขณะนี้พัฒนาการที่จะเกิดขึ้นในลำดับต่อไปจะเป็นการลืมตาของลูกแพนด้า ซึ่งผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่าลูกแพนด้าโดยทั่วไปจะลืมตาได้ที่อายุ 45 วัน

ทีมงานจะดำเนินการแยกลูกเพื่อตรวจสุขภาพอีกครั้งในวันที่ 21 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 22 วัน (18 มิ.ย. 2552)

2009-07-31T22:36:00.001-07:00

ในช่วงกลางคืนพี่เลี้ยง สังเกตพฤติกรรมของแม่หลินฮุ่ยพบว่า แม่หลินฮุ่ยจะใช้เวลานอนหลับนานขึ้น และหลับสนิทจนได้ยินเสียงกรนบ่อยครั้ง พี่เลี้ยงต้องบันทึกเวลาที่แม่และลูกนอนหลับ และต้องปลุกให้ตื่นทุกๆ 2 ชั่วโมง เพื่อให้ทั้งแม่และลูกตื่นมากินอาหารและนมตามลำดับ ในช่วงเช้าเจ้าหน้าที่มีโปรแกรมที่จะแยกลูกเพื่อตรวจสุขภาพ และเตรียมการในการยืดเวลาการแยกลูกเพิ่มขึ้น โดยมีเป้าหมายในการแยกลูกเป็นระยะเวลา 45 นาที เพิ่มจากวันที่ 15 มิถุนายน 2552 อีก 10 นาที เพื่อให้หลินฮุ่ยชินกับการแยกลูกเป็นระยะเวลาเข้าใกล้ 1 ชั่วโมงมากขึ้น ในช่วงแรกก่อนการแยก ทีมงานพบว่า หลินฮุ่ยไม่อุ้มลูกเข้าใกล้บริเวณกรงในแนวที่พี่เลี้ยงนั่งอยู่ พี่เลี้ยงใช้เวลาแยกลูกนานมากขึ้น ตั้งแต่เวลา 9.00 น. สามารถแยกลูกได้สำเร็จใช้เวลาประมาณ 15 นาที ภายหลังจากแยกลูกแล้วหลินฮุ่ยเดินไปถ่ายอุจจาระจำนวน 1 ครั้ง ไม่ยอมกินไผ่ เดินวนภายในคอกกักหาลูกแพนด้า เมื่อครบกำหนดเวลา 45 นาที เจ้าหน้าที่จึงคืนลูกแพนด้าให้กับแม่หลินฮุ่ยตามเดิม แม่หลินฮุ่ยรีบอุ้มลูกเพื่อดูดนมทันที

สำหรับการเจริญเติบโตของลูกแพนด้าในวันนี้ ลูกแพนด้ามีน้ำหนัก 955 กรัม, ความยาวลำตัว 29 เซนติเมตร เพิ่มขึ้นจากวันที่ 15 มิถุนายน 2552 โดยหนักเพิ่มขึ้นจำนวน 145 กรัม และยาวเพิ่มขึ้นจำนวน 3 เซนติเมตร ไม่พบบาดแผลที่ผิวหนัง สีดำตามบริเวณต่างๆ ประกอบด้วย ใบหู, ดวงตา, ขาหน้าและไหล่, ขาหลัง มีสีดำชัดเจน วันนี้สีดำที่บริเวณปลายจมูกปรากฎชัดเจนขึ้น พัฒนาการด้านอื่นๆที่พบเพิ่มเติมคือ ลูกหมีเริ่มใช้ขาหลังยันยกตัว และหัวได้มากขึ้น และเริ่มมีพฤติกรรมการใช้ขาหลังเกา ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่พบเป็นครั้งแรก

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 21 วัน (17 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:33:00.001-07:00

ในช่วงวันที่ผ่านมา อากาศภายนอกมีฝนตกหนัก ทำให้ภายในห้องคอกกักมีอุณหภูมิค่อนข้างเย็นมากกว่าปกติ ความชื้นในบรรยากาศปรับตัวสูงขึ้น อยู่ในช่วงมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์สัมพัทธ์ พี่เลี้ยงจึงเฝ้าสังเกตุการณ์พฤติกรรมของลูกแพนด้าในขณะที่แม่วางให้นอนเอง บนพื้น พบว่าลูกแพนด้าสามารถนอนได้เองบนพื้น และหลับสนิท ไม่มีเสียงร้องคราง หรือขดตัวสั่น แต่อย่างใด รวมไปถึงแม่หลินฮุ่ยที่แสดงอาการสบายเป็นพิเศษเมื่ออากาศเย็น นอนหลับสนิทเป็นระยะเวลานาน จนบางครั้งเจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่เฝ้าสังเกตการณ์ได้ยินเสียงแม่หลินฮุ่ยก รน เจ้าหน้าที่ต้องคอยจับเวลาในการนอนของแม่และลูก หากนานเกิน 2 ชั่วโมง เจ้าหน้าที่จะต้องปลุกแม่หลินฮุ่ยเพื่ออุ้มลูกให้นม รวมไปถึงให้หลินฮุ่ยได้กินไผ่ ขนมปังไผ่ และน้ำด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้ทั้งแม่และลูกได้รับอาหารไม่เพียงพอในแต่ละวัน

ทีมงานจะดำเนินการติดตามการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักลูกแพนด้า และแม่หลินฮุ่ยอีกครั้งในวันที่ 18 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

ลูกแพนด้าอายุ 20 วัน มีพัฒนาการเร็วมาก (16 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:30:00.000-07:00

ในช่วงวันที่ผ่านมาหลิน ฮุ่ยกินใบไผ่ตงได้ดี ชอบกินในส่วนใบ และยอดอ่อน โดยพี่เลี้ยงจะเด็ดและมัดเป็นกำให้ เพื่อให้ง่ายต่อการกิน หลินฮุ่ยอยู่ในระยะของการเรียนรู้ท่าทางในการคาบลูก ยังคงพยายามคาบในลักษณะเดิมคือการคาบทั้งตัวไว้ในปาก จากการสังเกตของพี่เลี้ยงพบว่า หลายครั้งหลินฮุ่ยไม่สามารถคาบลูกได้ และเริ่มพยายามทดลองการคาบใหม่ ในลักษณะที่ยังไม่ถนัดนัก ต้องสังเกตการณ์ต่อไป โดยผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า แม่หมีแพนด้าที่เลี้ยงลูกเอง จะมีสัญชาติญาณ และสามารถเรียนรู้ได้เองไม่จำเป็นต้องสอน ซึ่งอีกไม่นานหลินฮุ่ยจะสามารถคาบลูกได้อย่างคล่องแคล่วมากขึ้น

ลูกแพนด้าเจริญเติบ โตค่อนข้างเร็ว มีแรงมากขึ้น ทำให้ในบางครั้งลูกดิ้นและไถลลงจากตัวแม่ได้เอง ซึ่งมักจะร้องภายหลังจากที่สัมผัสพื้น แม่หลินฮุ่ยก็จะรีบคาบให้ลูกกลับมาอยู่ในอ้อมกอดอย่างรวดเร็วคล้ายการปลอบ ให้ลูกเลิกร้องงอแง

โดยสรุปในช่วงวัน ที่ผ่านมา แม่และลูกไม่มีความผิดปกติของสุขภาพ ยังคงสมบูรณ์แข็งแรง แม้แม่จะอยู่ในระยะของการเรียนรู้ท่าทางการคาบใหม่ แต่การเรียนรู้ดังกล่าว แม่หลินฮุ่ยใช้ความระมัดระดวังเป็นอย่างมาก สังเกตุได้จากไม่เคยพบแผลบนผิวหนังของลูกแพนด้าน้อยเลย

ทีมงานจะทำการตรวจสุขภาพและชั่งน้ำหนักลูกแพนด้าอีกครั้ง ในวันที่ 18 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

ตรวจสุขภาพลูกหมีแพนด้า อายุ 19 วัน (15 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:27:00.000-07:00

วันนี้ทีมงานวางแผนการ แยกลูกแพนด้าจากแม่หลินฮุ่ยเพื่อตรวจสุขภาพ และทดสอบระยะเวลาที่แม่จะยอมให้ลูกแพนด้าห่างจากอก ในช่วง 9.00 น.หลินฮุ่ยให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ยอมให้ลูกโดยพี่เลี้ยงใช้เวลาเพียง 2 นาที สามารถแยกลูกแพนด้าเข้าตู้อบได้ ภายหลังแยกลูกหลินฮุ่ยเริ่มกินขนมปังไผ่ แอปเปิ้ล และน้ำได้ดี หลินฮุ่ยเดินพักผ่อน และขับถ่ายปัสสาวะหนึ่งครั้ง หลินฮุ่ยเริ่มเดินวนภายหลังผ่านประมาณ 25 นาที พี่เลี้ยงได้เตรียมของเล่นต่างๆ ประกอบด้วย กล่องใส่ผลไม้ ไอติมผลไม้ ไผ่ห่อผลไม้ เพื่อให้กับหลินฮุ่ยให้เบี่ยงเบนความสนใจ หลินฮุ่ยสนใจเล่นไอติมผลไม้ประมาณ 1 นาที และเริ่มส่งเสียงร้องแพะ เดินวน มีพฤติกรรมการหาลูก พี่เลี้ยงรอดูพฤติกรรมอยู่นานประมาณ 35 นาทีจึงตัดสินใจนำลูกคืนให้กับหลินฮุ่ย

สำหรับลูกแพนด้ามี ความสมบูรณ์แข็งแรงดีมาก น้ำหนักปัจจุบัน 810 กรัม เพิ่มขึ้นจากเดิม 180 กรัม ความยาวลำตัว 26 เซนติเมตร เพิ่มจากเดิม 2 เซนติเมตร ความยาวหาง ขา และรอบอกเท่าเดิม สามารถนอนในตู้อบได้โดยไม่ต้องห่มผ้า ชอบนอนในท่าคว่ำ ไม่ชอบนอนหงาย และจะร้อง และดิ้นทุกครั้งที่เจ้าหน้าที่จับในท่าหงาย สามารถยกตัว และหัวได้ดี ยังคงไม่สามารถคลานได้ แข็งแรงสมบูรณ์ดีเยี่ยม

ทีมงานจะดำเนินการแยกลูกหมีอีกครั้ง ในวันที่ 18 มิถุนายน 2552 เพื่อติดตามการเจริญเติบโต

ลูกแพนด้าอายุ 18 วัน พัฒนาการรวดเร็วมาก (14 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:20:00.000-07:00

หลินฮุ่ยยังคงกินไผ่ได้ ในปริมาณเฉลี่ยประมาณ 2-3 กิโลกรัมต่อวัน ขับถ่ายมูลเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลกรัมต่อวัน มูลที่ขับถ่ายเป็นก้อนปกติ เป็นลักษณะของการกินไผ่ หลินฮุ่ยยังคงแสดงพฤติกรรมคาบลูกในลักษณะคาบทั้งตัวไว้ในปาก ซึ่งพบว่าทำได้ยากมากขึ้น เนื่องจากลูกมีน้ำหนักตัวมากขึ้น และขนาดลำตัวใหญ่ หลินฮุ่ยยังคาบในลักษณะเดิมจะทำได้ยาก ในช่วงกลางดึกพี่เลี้ยงพบว่าหลินฮุ่ยเริ่มเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนลักษณะการคาบ ลูก โดยคาบเฉพาะหนังบริเวณคอ พี่เลี้ยงพบพฤติกรรมนี้จำนวน 1 ครั้ง และคาดว่าจากนี้ไปแม่หลินฮุ่ยน่าจะเริ่มเรียนรู้ท่าทางการคาบลูกใหม่ได้ดี ขึ้นเรื่อยๆ

ลูกแพนด้ามีขนาดลำ ตัวโตขึ้นเรื่อยๆ สีดำชัดเจนขึ้นอย่างมาก นอนหลับได้เองบนพื้นเป็นเวลานานขึ้น โดยไม่ส่งเสียงงอแง หลับสนิทพร้อมๆ กับแม่ ในบางเวลาหลับบนพื้นต่อเนื่องนานถึง 1 ชั่วโมง พี่เลี้ยงจะต้องคอยปลุกให้ส่งเสียงร้อง เพื่อให้แม่อุ้มกินนมเป็นระยะๆ การติดตามการเจริญเติบโตจะยืนยันได้แน่ชัดในวันพรุ่งนี้ โดยการชั่งน้ำหนักและวัดความยาวลำตัว

ขอขอบคุณ

แพนด้าอายุ 17 วัน เจริญเติบโตรวดเร็ว คลานได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว (13 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:18:00.001-07:00

หลินฮุ่ยสามารถกินไผ่และ ขับถ่ายได้ดี ปรับตัวกินไผ่ตงได้เพิ่มมากขึ้น การอุ้มลูก และการย้ายลูกเริ่มทำได้ลำบากมากขึ้น เนื่องจากลูกแพนด้าเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว พี่เลี้ยงสังเกตพบว่าเวลาที่หลินฮุ่ยคาบลูก หรืออุ้มลูกหลินฮุ่ยจะทำอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้ฟันหรือเล็บข่วนทำให้ลูกบาดเจ็บ ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า แม่แพนด้าที่มีสัญชาตญาณการเลี้ยงลูก จะเรียนรู้ท่าทางการอุ้มลูกเมื่อลูกโตขึ้นได้เอง โดยในระยะต่อไปการอุ้ม หรือการย้ายลูก แม่แพนด้าจะใช้วิธีคาบบริเวณหนังคอแทนการคาบลูกไว้ในปาก ต้องสังเกตพฤติกรรมของหลินฮุ่ยต่อไป

เนื่องจากลูกแพนด้าเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว จึงสามารถคลานหาเต้านมบนอกแม่ได้อย่างชำนาญ จนในบางครั้งคลานจนตกจากอกแม่ และร้องงอแง สีดำในทุกส่วนชัดเจนเพิ่มขึ้น ไม่พบความผิดปกติใดๆ

โดยสรุปแม่และลูกแพนด้าในวันนี้ ทั้งสองตัวสมบูรณ์แข็งแรงดี ทีมงานจะดำเนินการชั่งน้ำหนักลูกหมีน้อยอีกครั้งในวันที่ 15 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

ลูกแพนด้าอายุ 16 วัน มีตำแหน่งสีดำเหมือนแพนด้าโตเต็มวัย (12 มิ.ย.52)

2009-07-31T22:13:00.000-07:00

แม่หลินฮุ่ยสามารถ กินไผ่ได้ดี เริ่มปรับตัวกินไผ่ตงได้ดีขึ้น พี่เลี้ยงกระตุ้นให้กินใบไผ่ตงที่ตัดมาให้ใหม่หลินฮุ่ยชอบกินมากขึ้น พฤติกรรมการวางลูกเพิ่มความถี่มากขึ้น โดยจะพบมากในช่วงกลางคืน และระยะเวลาที่วางลูกนานเฉลี่ยประมาณ 15 นาที ลูกแพนด้าจะร้องครางเล็กน้อย และนอนขดอยู่บนพื้น แม่หลินฮุ่ยจะคอยมองลูกอยู่ตลอดเวลาที่วางบนพื้น พฤติกรรมของหลินฮุ่ยภายหลังวางลูกบนพื้น ประกอบด้วย การเกา เลียเพื่อทำความสะอาดตัวเอง การเดินไปขับถ่ายอุจจาระ และปัสสาวะ การยืดตัวคล้ายการบิดขี้เกียจ น้ำหนักของหลินฮุ่ยชั่งล่าสุดในช่วง 9.30 น.ของวันนี้ มีน้ำหนัก 107 กิโลกรัม ไม่มีการเปลี่ยนแปลง พี่เลี้ยงจะต้องกระตุ้นให้หลินฮุ่ยกินไผ่เพิ่มมากขึ้นต่อไป

เจ้าหน้าที่ได้แยกลูกหมืเพื่อตรวจสุขภาพ ในช่วงเวลา 9.00 น. ลูกหมีสมบูรณ์แข็งแรง น้ำหนักปัจจุบัน 630 กรัม เพิ่มจากเดิม 130 กรัม ลำตัวยาว 24 เซนติเมตร หางยาว 6.5 เซนติเมตร ไม่พบบาดแผลใดๆ จากการสังเกตบริเวณผิวหนังปรากฏขนสีดำตามตำแหน่งเหมือนหมีแพนด้าโตเต็มวัยครบทุกจุด ในจุดที่เกิดสีดำก่อน เช่น บริเวณใบหู รอบตา ไหล่และขาหน้า มีสีดำที่ชัดเจนมากกว่าในบริเวณขาหลังซึ่งเกิดขึ้นภายหลัง รอยขีดระหว่างหนังตาบนและล่างชัดเจนขึ้น ตำแหน่งรูหูพบร่องที่ชัดเจนมากขึ้น ลูกแพนด้าดิ้นอย่างรุนแรง และร้องเสียงดังในช่วงเวลาที่เจ้าหน้าที่อุ้มในท่านอนหงาย จะมีอาการสงบมากกว่าถ้าอยู่ในท่านอนคว่ำภายในตู้อบ

สรุปผลการตรวจสุขภาพวันนี้ แม่และลูกแพนด้าสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงเต็มที่ ทีมงานจะดำเนินการตรวจเช็คน้ำหนักลูกหมี ทุกๆ 2 วัน โดยกำหนดดำเนินการอีกครั้งในวันที่15 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

ลูกแพนด้าอายุ 15 วัน ตัวใหญ่ขึ้นจนแม่หลินฮุ่ยคาบจะไม่ไหว (11 มิ.ย.52)

2009-07-31T22:10:00.001-07:00

วันนี้หลินฮุ่ยและลูกใช้ เวลาในการนอนเป็นส่วนใหญ่ หลินฮุ่ยกินไผ่ได้ดี ส่วนใหญ่เป็นไผ่ลูกศร และมีไผ่ตงบ้างเล็กน้อย พี่เลี้ยงยังคงปอกส่วนสีเขียวออกให้และเด็ดใบไผ่มัดเป็นคำ ๆ ให้หลินฮุ่ยกินได้ง่ายขึ้น จะได้ใช้เวลาไม่นานแต่กินได้ปริมาณมากขึ้น เพราะถ้าลูกร้องหลินฮุ่ยจะหยุดกินทันที และยังคงกินขนมปังไผ่ได้ปริมาณมาก

หลินฮุ่ยวางลูกที่ พื้นบ่อยและนานมากขึ้น ลูกสามารถนอนที่พื้นได้นานโดยไม่ร้อง และกินนมได้ดี จากที่ลองรีดนมทั้งสี่เต้ายังคงมีน้ำนมไหล ตำแหน่งที่เป็นสีดำของลูกแพนด้าชัดเจนมากขึ้น โดยทั่วไปแล้วหลินฮุ่ยและลูกแข็งแรงดี จากการสังเกตตอนนี้หลินฮุ่ยเกือบจะใช้ปากคาบที่ลำตัวลูกไม่ได้แล้ว แสดงว่าลูกหลินฮุ่ยมีขนาดลำตัวใหญ่ขึ้น ซึ่งในวันพรุ่งนี้จะทำการชั่งน้ำหนักและวัดขนาดลำตัวอีกครั้ง

ขอขอบคุณ

อายุ 14 วัน ขาหลังดำขึ้น หาเต้านมกินเองได้ (10 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:08:00.001-07:00

ในช่วงวันที่ผ่านมาหลิน ฮุ่ยยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ในการดูแลลูก จะวางลูกในช่วงเวลาที่ต้องการขับถ่าย โดยจะวางประมาณ 5 -10 นาที ลูกสามารถนอนหลับบนพื้นได้ หลินฮุ่ยยังคงกินเฉพาะไผ่ลูกศร และไผ่ตงเล็กน้อย ปริมาณการกินอยู่ในช่วง 1 - 2 กิโลกรัม กินขนมปังไผ่ได้ 1,800 กรัม และแอปเปิ้ลเล็กน้อย น้ำหนักของหลินฮุ่ยชั่งล่าสุดหนัก 107 กิโลกรัม ถือว่ายังไม่เปลี่ยนแปลง น้ำนมไหลปกติทั้งสี่เต้า

สำหรับลูกแพนด้าสังเกตสีดำตามตำแหน่งต่างๆ ชัดเจนมากขึ้น แถบสีดำบริเวณปลายขาหลังขยายอาณาเขตขึ้นเหนือหัวเข่าเห็นได้ชัดเจนมากขึ้น ลูกแพนด้าสามารถหาเต้านมกินเองได้ดี เริ่มมีพฤติกรรมการดูดนมที่มองเห็นชัดเจนคือ มีการใช้เท้าหน้านวด กดบริเวณรอบๆเต้านม เพื่อให้น้ำนมไหล เป็นพฤติกรรมการกระตุ้นการหลั่งน้ำนมในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป

โดยสรุปการสังเกต การณ์เลี้ยงลูกหมีในวันนี้ แม่หมีแพนด้าสามารถดูแลลูกน้อยได้เป็นอย่างดี ลูกแพนด้าสมบูรณ์แข็งแรงขึ้นเป็นลำดับ ทีมงานพี่เลี้ยงทำหน้าที่ในการดูแลแม่หลินฮุ่ยเป็นหลัก และจะดำเนินการชั่งน้ำหนักลูกแพนด้าอีกครั้งในวันที่ 12 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

ลูกหมีแพนด้าอายุ 13 วัน มีน้ำหนักครึ่งกิโลกรัม ส่วนแม่หมีกินไผ่มากขึ้น (9 มิ.ย. 52)

2009-07-31T22:02:00.000-07:00

แม่หลินฮุ่ยกินไผ่ได้ดี มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ยังคงชอบกินขนมปังไผ่ และแอปเปิ้ล วางลูกให้นอนเองในระยะเวลานานมากขึ้น ประมาณเกือบ 10 นาที ในแต่ละครั้ง เต้านมทั้งสี่เต้ายังคงมีน้ำนมสีขาวไหล ไม่พบความผิดปกติของน้ำนม ลูกสามารถคลานหาหัวนมได้เอง ลูกแพนด้าเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว แม่หลินฮุ่ยจะใช้ความระมัดระวังในการคาบลูกไว้ในปากมากขึ้น และเริ่มคาบไม่ถนัด ทางผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า ในระยะต่อไปเมื่อลูกหมีมีขนาดโตมากขึ้น จนแม่คาบไว้ในปากทั้งตัวไม่ไหว แม่แพนด้าจะเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนวิธีคาบลูกโดยการคาบเฉพาะหนังบริเวณต้นคอ ได้เอง โดยจะไม่เกิดอันตรายต่อลูกหมี เนื่องจากในระยะนั้นผิวหนังและขนของลูกหมีจะเจริญเพียงพอที่จะรับน้ำหนักของ ตัวเองได้

ทีมงานได้แยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพ และชั่งน้ำหนักในช่วงเวลา 9.30 น. ขณะนี้ลูกแพนด้ามีน้ำหนัก 500 กรัม เพิ่มจากเดิม 105 กรัม ความยาวลำตัว 22 เซนติเมตร เพิ่มจากเดิมจำนวน 2 เซนติเมตร หางยาว 6 เซนติเมตร มีสีดำเกิดขึ้นที่บริเวณขาหลังจากปลายเท้าเกือบถึงบริเวณหัวเข่า สีดำบริเวณหู และตา รวมไปถึงขาหน้าชัดเจนมากขึ้น ดวงตามีรอยขีดของเปลือกชัดเจนเพิ่มขึ้น เจ้าหน้าที่พบการขยับของดวงตาภายใน ใบหูมีสีดำชัดเจน เริ่มพบการพัฒนาของรูหูโดยมีรอบบุ๋มลึกลงไปเล็กน้อย

ทีมงานจะดำเนินการชั่งน้ำหนักลูกหมีอีกครั้งในวันที่ 13 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 12 วัน ขาหลังเริ่มเป็นสีเทา (8 มิ.ย. 52)

2009-07-31T01:57:00.000-07:00

ในช่วงกลางวันที่ผ่านมาหลิน ฮุ่ยใช้เวลาส่วนใหญ่ในการนอนหลับ กินอาหารน้อย จะเริ่มกินไผ่ได้ดีในช่วงเย็น และในช่วงกลางคืน วางลูกบนพื้นให้นอนเอง จำนวน 5 ครั้ง โดยมักจะวางในบริเวณใกล้กรง ในจุดใกล้กับพี่เลี้ยงที่เฝ้าสังเกตการณ์ ซึ่งพี่เลี้ยงสามารถสังเกต ตรวจหาความผิดปกติของผิวหนัง และใช้มือสัมผัสเพื่อตรวจสอบอุณหภูมิของลูกแพนด้าได้ หลินฮุ่ยไม่แสดงอาการดุร้าย หรือหวงลูกแต่อย่างใด ทำให้ในวันนี้พี่เลี้ยงสามารถเพิ่มความถี่ในการตรวจสุขภาพเบื้องต้นของลูก ได้ในทุกๆ ช่วงเวลาที่หลินฮุ่ยวางลูกใกล้ๆ กรง ปริมาณการกินไผ่ของหลินฮุ่ยยังอยู่ในเกณฑ์ประมาณ 2 กิโลกรัม ขับถ่ายมีลักษณะปกติ ไม่พบอาการถ่ายเหลว หลินฮุ่ยชอบกินไผ่ลูกศรที่แก่ สังเกตจากสีของเนื้อไผ่ที่มีสีออกแดง โดยกินสลับกับไผ่ตง ในวันนี้พี่เลี้ยงจะต้องไปตัดไผ่ลูกศรเพิ่มเติม เนื่องจากเหลือจำนวนไม่มาก

สำหรับพัฒนาการของลูกหมี ในวันนี้พบว่าเริ่มมีสีเทาจางๆ เกิดขึ้นบริเวณปลายขาหลังจนถึงบริเวณใกล้หัวเข่า นอกจากนี้ยังเริ่มพบแนวสีดำบริเวณขอบปาก ลำตัวอ้วนกลม ช่องท้องตึง แสดงถึงการได้ดูดนม มีการเจริญของขนเพิ่มมากขึ้น ลูกแพนด้าเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว สมบูรณ์แข็งแรงเต็มที่ และทีมงานคาดว่าในวันพรุ่งนี้ ที่จะดำเนินการแยกลูกหมีเพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของลูกหมีในช่วง เช้า ลูกหมีน่าจะมีน้ำหนักเพิ่มขึ้น อาจจะเพิ่มมากถึง 100 กรัม

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 11 วัน (7มิ.ย. 52)

2009-07-31T01:54:00.001-07:00

ในช่วงกลางคืนที่ผ่านมา หลินฮุ่ยปล่อยให้ลูกนอนเองบ่อยครั้งมากขึ้น และแต่ละครั้งเพิ่มระยะเวลานานมากขึ้น พบว่าในช่วงกลางคืนหลินฮุ่ยวางลูกบนพื้น 5 ครั้ง แต่ละครั้งนานประมาณ 5 นาที ในระหว่างที่วางลูก หลินฮุ่ยจะใช้เวลาไปกับการเดิน กินไผ่ และอาหารเสริม รวมไปถึงการขับถ่ายปัสสาวะ และอุจจาระ ปัจจุบันลักษณะของอุจจาระที่ถ่ายออกมาเป็นปกติ มีส่วนประกอบของไผ่ที่กินเข้าไปมากขึ้น ในช่วงวันที่ผ่านมาหลินฮุ่ยสามารถกินไผ่ได้ประมาณ 2 กิโลกรัม เป็นไผ่ลูกศร สลับกับไผ่ตง พี่เลี้ยงยังคงช่วยหลินฮุ่ยโดยการปอกเปลือกไผ่ ตัดไผ่ให้สั้นพอดีกับการกิน และเด็ดใบไผ่เพื่อป้อนให้กับหลินฮุ่ยสามารถกินได้โดยไม่เกิดอันตรายกับลูก แพนด้า

สำหรับลูกแพนด้าได้ ดูดนมอย่างเต็มที่ สังเกตจากบริเวณท้องที่ตึง และอ้วนกลมตลอดเวลา สามารถนอนหลับบนพื้นได้ดี ไม่ร้องงอแง ในขณะอยู่บนอกแม่ก็สามารถคลานหาหัวนมได้อย่างชำนาญ สีดำที่เกิดขึ้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ขณะนี้รอเพียงสีดำบริเวณสะโพก และขาหลังเท่านั้น

ทีมงานวางโปรแกรมสำหรับ ตรวจสุขภาพในช่วงอายุระหว่าง 11 – 20 วัน โดยจะทำการแยกลูกหมีเพื่อชั่งน้ำหนักทุกๆ 2 วัน โดยจะชั่งน้ำหนักลูกหมีอีกครั้งในช่วงเช้าของวันที่ 9 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 10 วัน (6 มิ.ย. 52)

2009-07-30T21:32:00.000-07:00

ในช่วงวันที่ผ่านมา หลินฮุ่ยสามารถกินไผ่ได้เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะไผ่ลูกศรที่พี่เลี้ยงตัดใหม่ พี่เลี้ยงป้องกันอุบัติเหตุที่อาจเกิดกับลูกแพนด้าจากการกินไผ่ของแม่หลิน ฮุ่ยโดยการตัดลำไผ่ให้สั้น พอดีกับมือหลินฮุ่ย และปอกเปลือกสีเขียวซึ่งมีความคมออก หลินฮุ่ยสามารถกินไผ่ได้ง่ายขึ้น ในช่วงกลางคืน หลินฮุ่ยวางลูกเพื่อเดินไปขับถ่ายจำนวน 4 ครั้ง ลูกสามารถนอนบนพื้นได้โดยไม่ร้องงอแง แม่หลินฮุ่ยมีเวลาในการยืดเส้นยืดสายมากขึ้น

เวลาประมาณ 9.00 น. ทีมงานได้แยกลูกหมีแพนด้าเพื่อตรวจสุขภาพ พบว่าวันนี้ลูกหมีมีน้ำหนัก 395 กรัม น้ำหนักเพิ่มจากเดิมจำนวน 70 กรัม ความยาวจากปลายจมูกถึงโคนหาง 20 เซนติเมตร ความยาวจากโคนหางถึงปลายหาง 6 เซนติเมตร เริ่มมีรอยขีดของเปลือกตา สีดำที่บริเวณใบหู รอบตา และขาหน้าชัดเจนมากขึ้น สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง เช้านี้ ได้ดูดนมเต็มที่สังเกตได้จากบริเวณหน้าท้องตึง และนอนหลับในตู้อบได้เป็นเวลานาน แตกต่างจากในวันที่ผ่านมา ที่จะคลาน และใช้จมูกดมหานมแม่ในระหว่างที่อยู่ในตู้อบ ในช่วงเวลาที่แยกลูกหมีออกมา แม่หลินฮุ่ยได้เดินไปถ่ายปัสสาวะจำนวน 1 ครั้ง ทีมงานชั่งน้ำหนักแม่พบว่า ขณะนี้หนัก 107.50 กิโลกรัม มีแนวโน้มที่ดี มีน้ำหนักเพิ่มขึ้นจากครั้งล่าสุดที่ชั่งไว้เมื่อสองวันที่ผ่านมา จำนวน 0.5 กิโลกรัม

โดยสรุปทั้งแม่หลินฮุ่ย และลูกมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงเป็นอย่างดี ทีมงานมีโปรแกรมที่จะตรวจสุขภาพลูกหมีอีกครั้ง ในช่วงเช้าของวันที่ 9 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 9 วัน (5 มิ.ย. 52)

2009-07-30T21:26:00.001-07:00

หลินฮุ่ยเริ่มกินต้นไผ่ และหน่อไม้ไผ่ลูกศรที่พี่เลี้ยงเดินทางไปตัดมาจากเขตวนอุทยานดอยผาตั้ง ในช่วงวันที่ผ่านมา และในช่วงกลางคืน ครั้งแรกพี่เลี้ยงช่วยให้หลินฮุ่ยกินง่ายขึ้นโดยการปอกเปลือกออก และตัดเป็นอันพอดีมือจับ หลินฮุ่ยแสดงพฤติกรรมสนใจอยากกิน สามารถกินได้เรื่อยๆ จนกระทั่งลูกร้องเสียงดังจึงหยุดกิน พี่เลี้ยงจะคอยกระตุ้นให้หลินฮุ่ยกินไผ่เป็นระยะ ทุกๆ 2 ชั่วโมง ในช่วงกลางดึกหลินฮุ่ยตัดสินใจวางลูกลงกับพื้นแล้วเดินออกจากจุดให้นม ไปขับถ่ายอุจจาระ และปัสสาวะ จำนวน 2 ครั้ง ลูกแพนด้าสามารถ นอนอยู่บนพื้นไม่ร้องงอแงเหมือนในช่วง 7 วันแรก หลินฮุ่ยจึงนั่งดูลูกก่อนที่จะทำการอุ้มลูกมาอยู่ในอ้อมกอดภายหลังจากลูก เริ่มร้องงอแง ในช่วงเช้าหลินฮุ่ยได้ทดลองวางลูก แล้วเดินไปถ่ายปัสสาวะอีก 1 ครั้ง พบว่าลูกแพนด้าสามารถนอนอยู่บนพื้น ไม่ร้องงอแง และหลับสนิทได้เป็นอย่างดี จึงเป็นพัฒนาการอีกระดับที่แสดงถึงลูกที่มีความสมบูรณ์แข็งแรง แม่หลินฮุ่ยสามารถวางลูก และคลายอ้อมกอดได้ จากช่วงระยะนี้ต่อไปหลินฮุ่ยจะทุเลาอาการเหนื่อยจากการเลี้ยงลูก และเริ่มกินไผ่มากขึ้น

ในวันพรุ่งนี้ ทีมงานจะดำเนินการแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพตามโปรแกรมในช่วงเช้า และกระตุ้นให้หลินฮุ่ยกินไผ่ได้มากขึ้น

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 8 วัน (4 มิ.ย. 52)

2009-07-30T21:21:00.000-07:00

ช่วงกลางคืนที่ผ่านมา หลินฮุ่ยเริ่มกินไผ่ได้เล็กน้อย พี่เลี้ยงกระตุ้นให้หลินฮุ่ยกินไผ่โดยการเด็ดใบไผ่ กำรวมเป็นมัดให้หลินฮุ่ย กิน หลินฮุ่ยจึงยอมกินไผ่ และขนมปังไผ่ รวมไปถึงดื่มน้ำได้ดี ปัจจุบันหลินฮุ่ยชอบกินใบไผ่ลูกศร (Arrow bamboo) มากกว่าไผ่ชนิดอื่น ไผ่ชนิดนี้มีจำนวนน้อย ชอบขึ้นบนดอยสูง จึงต้องติดต่อประสานงานกับโครงการหลวงบนดอยอ่างขาง และเขตวนอุทยานดอยผาตั้ง เพื่อหาแหล่งไผ่ชนิดนี้เพิ่มเติม

สำหรับการตรวจสุขภาพลูกหมีแพนด้าในตู้อบวันนี้ พบว่า ลูกหมีมีน้ำหนัก 325 กรัม เพิ่มขึ้นจากเดิม 35 กรัม มีสีดำเกิดขึ้นเพิ่มจากเดิมที่บริเวณไหล่และขาหน้า รอบหู รอบดวงตามีสีดำเพิ่มขึ้น ทำให้มองเห็นสีดำได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ความยาวจากปลายจมูกถึงโคนหาง 19 เซนติเมตร จากโคนหางถึงปลายหาง 6 เซนติเมตร ไม่มีรอยบาดแผล บริเวณสะดือแห้งสนิท สามารถคลานไปมาได้เอง และแสดงพฤติกรรมใช้จมูกดมหาหัวนมในตู้อบ แสดงถึงกำลังต้องการดูดนม ผู้เชี่ยวชาญจึงสรุปว่า ลูกหมีเจริญเติบโตเพิ่มขึ้นอย่างสมบูรณ์แข็งแรง และจากพฤติกรรมที่พบทำให้มั่นใจได้ว่าลูกหมีสามารถหาหัวนมในตำแหน่งต่างๆ เพื่อดูดนมได้เป็นอย่างดี ไม่จำเป็นต้องจับย้ายเต้านมดังเช่นในวันที่ผ่านมา

ทางทีมงานดูแลจะ ต้องพยายามกระตุ้นให้หลินฮุ่ยกินไผ่เพิ่มมากขึ้นจนเป็นปกติต่อไป และจะแยกลูกเพื่อตรวจสุขภาพอีกครั้งในช่วงเช้าของวันที่ 6 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 7 วัน (3 มิ.ย. 52)

2009-07-30T21:16:00.000-07:00

ในช่วงกลางคืนที่ ผ่านมาหลินฮุ่ยใช้เวลาในการดูแลลูกสลับกับการพักผ่อน โดยการล้มตัวลงนอนได้มากขึ้น ลูกแพนด้างอแงน้อยลง แม้ว่าแม่หลินฮุ่ยจะคลายอ้อมกอด หลินฮุ่ยอุ้มลูกลุกเดินไปขับถ่าย 1 ครั้ง และกลับมานั่งให้นมลูกที่จุดเดิม ในช่วงกลางคืนหลินฮุ่ยยังคงปฏิเสธการกินไผ่ พี่เลี้ยงสามารถป้อนขนมปังไผ่ได้จำนวน 5 ก้อน และน้ำอีกประมาณ 1,500 มิลลิลิตร พี่เลี้ยงทดลองป้อนไผ่ในช่วงกลางดึก และช่วงเช้า หลินฮุ่ยแสดงพฤติกรรมอยากกินไผ่ โดยกัดไผ่ไปประมาณ 4-5 คำ แต่เนื่องจากลูกเริ่มร้องงอแง หลินฮุ่ยจึงหยุดกินไผ่ ในช่วงกลางวัน พี่เลี้ยงพยายามป้อนไผ่หลายครั้ง หลายรูปแบบ ทั้งแบบหน่ออ่อนปอกเปลือกให้ หักไผ่ให้กินเป็นคำโดยไม่ต้องจับ ปรับเปลี่ยนไปตลอดทั้งวัน จนพบว่า หลินฮุ่ยสามารถกินใบไผ่ลูกศร ที่ได้รับมาจากโครงการหลวง บนดอยอ่างขางเช้าวันนี้ โดยพี่เลี้ยงจะต้องเด็ดเป็นใบรวมเป็นกำ ให้หลินฮุ่ยจับ หลินฮุ่ยยอมจับ และเคี้ยวกินเป็นครั้งแรก สามารถกินใบไผ่ไปจำนวน 450 กรัม ซึ่งเป็นสัญณาณที่ดี การกินไผ่จะช่วยให้หลินฮุ่ยฟื้นตัวจากความเหนื่อยล้าในการเลี้ยงลูกได้เร็ว ขึ้น

สำหรับลูกหมีแพนด้าในวันนี้ พบสีดำบริเวณหลัง และหัวไหล่ชัดเจนขึ้น ขนที่ลำตัวฟูมากขึ้น สามารถคลานไปมาระหว่างเต้านมทั้ง 4 เต้าบนอกแม่ ร้องงอแงน้อยลง แม้แม่หลินฮุ่ยจะไม่ได้กอดไว้เหมือนวันที่ผ่านมา ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า เมื่อลูกหมีแพนด้าเจริญเติบโตมากขึ้น และขนที่เจริญปกคลุมมากขึ้น จะสามารถอดทนต่ออากาศหนาว และการสูญเสียน้ำได้ดีขึ้น และจะร้องงอแงน้อยลง ซึ่งถือว่าในขณะนี้ลูกหมีแพนด้ามีความสมบูรณ์แข็งแรงเป็นอย่างดี

กิจกรรมในวันต่อไป ทางทีมงานจะทำการแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพตามโปรแกรมอีกครั้งในช่วงเช้าของ วันพรุ่งนี้ โดยในครั้งนี้ จะแยกลูกหมีจากแม่หลินฮุ่ยเป็นระยะเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เพื่อกระตุ้นให้แม่หลินฮุ่ยกินไผ่มากขึ้น

ขอขอบคุณ

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 6 วัน (2 มิ.ย. 52)

2009-07-30T21:11:00.000-07:00

หลินฮุ่ย ยังคงใช้เวลา ส่วนใหญ่ในการดูแลลูกหมีแพนด้า ซึ่งในช่วงกลางคืนที่ผ่านมาหลินฮุ่ยสามารถนอนหลับพักผ่อนได้ยาวนานมากขึ้น ลูกแพนด้างอแงน้อยลง ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า ลูกแพนด้าที่เจริญเติบโตมากขึ้น จะสามารถอยู่ในอากาศที่เย็นขึ้นคล้ายกับที่แม่หมีแพนด้าอยู่ได้ จึงทำให้ในช่วงวันที่ผ่านมา หลินฮุ่ยสามารถล้มตัวลงนอน และคลายอ้อมกอดบ่อยครั้ง โดยที่ลูกหมีจะไม่ร้องงอแง ในช่วงเวลา 11.00 น. ที่ผ่านมา พี่เลี้ยงได้ทำการแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพ พบว่า หลินฮุ่ยสามารถขับถ่าย ยืดเส้นยืดสาย และกินไผ่ได้เล็กน้อย นอกจากนี้ ยังใช้เวลาบางส่วนในการดูแลทำความสะอาดตัวเองภายหลังจากแยกลูกหมีออกไป โดยเมื่อนำลูกหมีกลับมาคืน ก็สามารถกลับไปเลี้ยงลูกหมีได้เป็นอย่างดี ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า พฤติกรรมดังกล่าวแสดงถืงหลินฮุ่ยยังคงต้องการกินไผ่ แต่ที่ปฏิเสธการกินไผ่ในวันที่ผ่านมา เนื่องจากความเป็นห่วงลูกมากนั่นเอง การแยกลูกในบางเวลาจะช่วยให้หลินฮุ่ยได้มีเวลาผ่อนคลาย ในวันต่อไปหากทำการแยกลูกสามารถแยกลูกโดยใช้เวลามากขึ้นได้

สำหรับการตรวจร่างกายลูกหมีแพนด้า พบว่ามีน้ำหนัก 290 กรัม เพิ่มขึ้นจากเดิมจำนวน 30 กรัม ความยาวลำตัวจำนวน 18.5 เซนติเมตร สีดำที่ใบหู และรอบตาชัดเจนขึ้น เริ่มมองเห็นสีเทาจางๆบริเวณไหล่ สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงเป็นอย่างดี ทางทีมงานจะทำการแยกลูกหมีเพื่อตรวจสุขภาพอีกครั้ง ในวันที่ 4 มิถุนายน 2552

ขอขอบคุณ

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 5วัน ( 1 มิ.ย. 52 )

2009-07-30T21:05:00.000-07:00

ลินฮุ่ย ยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ในการดูแลลูกน้อย กิจกรรมการดูแลลูกน้อยประกอบด้วย การเลียทำความสะอาดร่างกาย และการเลียกระตุ้นการขับถ่าย รวมไปถึงการอุ้มลูกเพื่อดูดนม ในช่วงระหว่างวันที่ผ่านมา หลินฮุ่ยสามารถล้มตัวลงนอนเหยียดยาวได้นานไม่น้อยกว่า 30 นาที โดยที่ลูกแพนด้าไม่ร้องงอแง ซึ่งแตกต่างจากวันที่ผ่านมาที่ลูกแพนด้ามักจะร้องงอแงทุกครั้งที่แม่หลิน ฮุ่ยล้มตัวลงนอน จึงทำให้ในวันนี้ หลินฮุ่ยสามารถพักผ่อนได้ต่อเนื่องมากขึ้น แต่ยังคงไม่กินไผ่ ซึ่งพี่เลี้ยงได้จัดหามาไว้ให้เลือกหลายสายพันธุ์ ประกอบด้วย ไผ่หวานเมืองเลย, ไผ่ลิตโตเฟีย, ไผ่ลูกศร และไผ่บง รวมไปถึงหน่อไม้สด หลินฮุ่ยปฏิเสธการกินไผ่ทุกสายพันธุ์ กินเฉพาะขนมปังไผ่ที่พี่เลี้ยงนึ่งให้เท่านั้น

สำหรับลูกแพนด้า จากการสังเกตของพี่เลี้ยงมักจะดูดนมที่บริเวณเต้านมขวาด้านบนเพียงเต้าเดียว พี่เลี้ยงจึงพยายามกระตุ้นให้ลูกดูดนมเต้าอื่นๆ โดยการบีบหัวนมให้มีน้ำนมไหลเปื้อนที่บริเวณส่วนปลาย แล้วจับลูกแพนด้ามาอยู่ใกล้ๆ เพื่อให้ได้กลิ่นของน้ำนม และสามารถคลานไปดูดนมเต้าอื่นๆ ของหลินฮุ่ยได้ จากการสังเกตของพี่เลี้ยงที่ดูแล พบว่าวันนี้ สีดำตรงบริเวณหูและตาเริ่มชัดเจนมากขึ้น ส่วนบริเวณขาหน้า และขาหลังยังคงไม่ปรากฏสีดำ สุขภาพทั่วไปของลูกหมีแข็งแรงสมบูรณ์

ทางทีมงานดูแล และผู้เชี่ยวชาญจะดำเนินการตรวจสุขภาพของลูกแพนด้า รวมไปถึงการกระตุ้นให้แม่หลินฮุ่ยกินไผ่ในช่วงเช้าของวันพรุ่งนี้

ขอขอบคุณ

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 4 วัน ( 31 พ.ค. 52 )

2009-07-30T20:59:00.000-07:00

ทีมงานดำเนินการแยกลูกหมีแพนด้าเพื่อตรวจสุขภาพ และชั่งน้ำหนัก พบว่าสามารถแยกลูกได้ง่าย ใช้เวลาประมาณ 10-15 นาที ลูกหมีร้องเล็กน้อย

น้ำหนักปัจจุบัน 260 กรัม เพิ่มจากเดิมจำนวน 25 กรัม
ขนาดความยาวจากปลายจมูกถึงโคนหาง 18 เซนติเมตร เพิ่มจากเดิมจำนวน 0.5 เซนติเมตร
ความยาวจาโคนหางถึงปลายหาง จำนวน 6 เซนติเมตร เพิ่มจากเดิม 0.5 เซนติเมตร เช่นกัน
ส่วนความยาวของขาทั้งสี่ข้างเท่าเดิม คือ 6.5 เซนติเมตร

ลูกหมีแพนด้ามีสุขภาพแข็งแรงมาก ดิ้นรุนแรง และร้องเสียงดัง พบการเปลี่ยนแปลงของสีบริเวณใบหู รอบตา ขาทั้งสี่ข้าง และปลายจมูกเริ่มมีสีเทา ถือว่ามีพัฒนาการที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 3 วัน ( 30 พ.ค. 52 )

2009-07-30T20:51:00.001-07:00

หลินฮุ่ยสามารถกินอาหารได้มากขึ้น ดื่มน้ำได้ดี แสดงอาการปวดเมื่อยที่ขาบ่อยครั้ง มักจะแสดงออกโดยการเหยียดขาตรง บางครั้งยกขาขึ้นสูง ทีมพี่เลี้ยงจึงช่วยบีบนวดที่ขาให้ หลินฮุ่ยจึงแสดงอาการผ่อนคลายมากขึ้น ในช่วงเวลา 10.00 น. ทีมพี่เลี้ยงพร้อมผู้เชี่ยวชาญทดลองเข้าหาหลินฮุ่ย และลูกภายในคอกกัก หลินฮุ่ยไม่แสดงอาการดุร้าย ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี นอกจากนี้หลินฮุ่ยยังยอมให้พี่เลี้ยงได้จับตัวลูกในขณะอยู่ในอ้อมกอดอีกด้วย ผู้เชี่ยวชาญได้จับตัวลูกเพื่อตรวจอุณหภูมิ และกระตุ้นให้ลูกดูดนมทั้ง 4 เต้า เพื่อลดอาการคัดของเต้านม พร้อมกับลูกหมีจะได้กินน้ำนมในปริมาณที่มากขึ้นด้วย ผู้เชี่ยวชาญได้รีดน้ำนมเพื่อให้ทีมงานนำส่งห้องปฏิบัติการเพื่อตรวจ วิเคราะห์องค์ประกอบในน้ำนมต่อไป
ในช่วงบ่ายตามแผนงานเดิม จะต้องแยกลูกหมีเพื่อชั่งน้ำหนักและตรวจสุขภาพ แต่เนื่องจากวันนี้ลูกหมีได้ดูดนมจากแม่เป็นจำนวนมากจากการช่วยเหลือของพี่ เลี้ยง ทางผู้เชี่ยวชาญจึงแนะนำว่าควรจะปล่อยให้ลูกหมีดูดนมแม่ต่อไป และขอให้เลื่อนการชั่งน้ำหนักเป็นวันต่อไป
สรุปได้ว่า วันนี้ลูกหมีแพนด้ายังคงสมบูรณ์แข็งแรงเต็มที่ ได้ดูดนมแม่จำนวนมากจากการช่วยเหลือของทีมพี่เลี้ยง ในส่วนหลินฮุ่ยแสดงออกถึงความไว้วางใจพี่เลี้ยงมากขึ้น โดยยอมให้ทีมพี่เลี้ยงเข้าหาโดยไม่แสดงพฤติกรรมดุร้าย หรือระแวงแต่อย่างใด

ช่วงช่วง-หลินฮุ่ย

2009-07-29T21:16:00.000-07:00

ช่วงช่วง

(อักษรจีนตัวย่อ: 创创, Chuàng Chuàng) เป็นชื่อของแพนด้ายักษ์เพศผู้ ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน ให้ประเทศไทยยืมจัดแสดงที่ สวนสัตว์เชียงใหม่ ในฐานะทูตสันถวไมตรีไทย-จีน โดยจัดแสดงคู่กับ หลินฮุ่ย แพนด้ายักษ์เพศเมีย ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 มีชื่อไทยว่า "เทวัญ" และมีชื่อล้านนาว่า "คำอ้าย"

ช่วงช่วง เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ที่ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง เมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน เกิดจากแพนด้าตัวผู้ชื่อ ชิงชิง และแพนด้าตัวเมียชื่อ ไป่แฉว ปัจจุบันน้ำหนัก 150 กิโลกรัม

หลินฮุ่ย (ภาษาจีน: 林惠, Lin Hui) เป็นชื่อของแพนด้ายักษ์เพศเมีย ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน ให้ประเทศไทยยืมจัดแสดงที่ สวนสัตว์เชียงใหม่ ในฐานะทูตสันถวไมตรีไทย-จีน เป็นเวลา 10 ปี โดยจัดแสดงคู่กับ ช่วงช่วง แพนด้ายักษ์เพศผู้ ตั้งแต่วันที่ 12 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 มีชื่อไทยว่า "เทวี" และมีชื่อล้านนาว่า "คำเอื้อย"

หลินฮุ่ย เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง เมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน เกิดจากแพนด้าตัวผู้ชื่อ Pan Pan (Studbook number:308) และแพนด้าตัวเมียชื่อ Tang Tang (Studbook number:446) ปัจจุบันน้ำหนัก 110 กิโลกรัม

เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 หลินฮุ่ยได้ให้กำเนิดลูกแพนด้า น้ำหนักประมาณ 200 กรัม จำนวน 1 ตัว ซึ่งเป็นผลจากการผสมเทียมเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 อายุครรภ์ประมาณ 3 เดือน

Thaipanda

รายงานพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 54 วัน (20 ก.ค. 52)

รายงานการพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 52 วัน (18 ก.ค 52)

รายงานพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 51 วัน (17 ก.ค. 52)

รายงานพัฒนาการเจ้าตัวเล็ก อายุ 51 วัน (16 ก.ค. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 34 วัน (30 มิ.ย. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 32 วัน (28 มิ.ย. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 28 วัน (25 มิ.ย. 52)

ายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 27 วัน (23 มิ.ย. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 26 วัน (22 มิ.ย. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 25 วัน ( 21มิ.ย.52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 24 วัน (20 มิ.ย. 52)

ลูกหมีแพนด้า อายุ 23 วัน (19 มิ.ย. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 22 วัน (18 มิ.ย. 2552)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 21 วัน (17 มิ.ย. 52)

ลูกแพนด้าอายุ 20 วัน มีพัฒนาการเร็วมาก (16 มิ.ย. 52)

ตรวจสุขภาพลูกหมีแพนด้า อายุ 19 วัน (15 มิ.ย. 52)

ลูกแพนด้าอายุ 18 วัน พัฒนาการรวดเร็วมาก (14 มิ.ย. 52)

แพนด้าอายุ 17 วัน เจริญเติบโตรวดเร็ว คลานได้อย่างคล่องแคล่วแล้ว (13 มิ.ย. 52)

ลูกแพนด้าอายุ 16 วัน มีตำแหน่งสีดำเหมือนแพนด้าโตเต็มวัย (12 มิ.ย.52)

ลูกแพนด้าอายุ 15 วัน ตัวใหญ่ขึ้นจนแม่หลินฮุ่ยคาบจะไม่ไหว (11 มิ.ย.52)

อายุ 14 วัน ขาหลังดำขึ้น หาเต้านมกินเองได้ (10 มิ.ย. 52)

ลูกหมีแพนด้าอายุ 13 วัน มีน้ำหนักครึ่งกิโลกรัม ส่วนแม่หมีกินไผ่มากขึ้น (9 มิ.ย. 52)

พัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 12 วัน ขาหลังเริ่มเป็นสีเทา (8 มิ.ย. 52)

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 11 วัน (7มิ.ย. 52)

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 10 วัน (6 มิ.ย. 52)

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 9 วัน (5 มิ.ย. 52)

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 8 วัน (4 มิ.ย. 52)

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 7 วัน (3 มิ.ย. 52)

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 6 วัน (2 มิ.ย. 52)

รายงานพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 5วัน ( 1 มิ.ย. 52 )

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 4 วัน ( 31 พ.ค. 52 )

รายงานการติดตามพัฒนาการลูกหมีแพนด้า อายุ 3 วัน ( 30 พ.ค. 52 )

ช่วงช่วง-หลินฮุ่ย

ข้อมูล จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี